
Eerste baan
Mijn eerste baan bracht veel veranderingen met zich mee. Zo moest ik veel de weg op. Ik kreeg wel een leaseauto. Mijn eerste auto: een bordeaux rode Seat Ibiza. Wat was ik trots. Toch was die baan in het begin best zwaar. De afstand naar Apeldoorn was al gauw een uur en klanten waren vaak nog verder weg gevestigd. Daarnaast volgde ik op vrijdag de postdoctorale studie tot register accountant in Tilburg. Zowel de baan als de studie kostte veel tijd. Daar heb ik wel even mijn draai in moeten vinden. Maar dat lukte. En ik zou het weer opnieuw zo doen. Ik heb in die tijd zoveel geleerd. Ik zag veel bedrijven en werkte samen met veel (verschillende) mensen. Daardoor kon ik ook ontdekken wat ik leuk vond en wat bij me past en kon ik verder over de toekomst nadenken.
Overstap naar ander kantoor
In 2006 verhuisden Joa en ik naar ons eerste eigen huis in Hengelo en in maart 2008 studeerde ik af als registeraccountant en maakte ik promotie tot manager. Kort daarna werd bekend dat het kantoor in Apeldoorn zou worden samengevoegd met het kantoor in Zwolle. Ik had geen zin om mee te gaan naar het kantoor in Zwolle. Dat was nog lastiger bereikbaar voor mij. Ernst & Young had ook een (kleiner) kantoor in Hengelo. Gelukkig kende ik de mensen daar al en deed ik al werkzaamheden voor dat kantoor. De overstap naar kantoor Hengelo was dus snel gemaakt.
Moederschap combineren met een verantwoordelijke baan
In november 2010 werd Anne geboren. We besloten dat ik minder zou gaan werken. Ik besloot 28 uur te gaan werken. Wanneer ik werkte kon Anne naar de kinderopvang. Ik merkte wel dat mijn werk als manager lastig uit te voeren was als parttimer. Ik had natuurlijk te maken met teams die ik moest aansturen, klanten en mijn baas. En eigenlijk werd verwacht dat je net zo bereikbaar was als een fulltimer. Maar wanneer ik thuis was met Anne kon ik natuurlijk niet altijd bereikbaar zijn. Ik was natuurlijk ook niet altijd thuis. Ik deed boodschappen, ging bij anderen op bezoek, maar had ook afspraken voor Anne zoals bij het consultatiebureau. Niet iedereen had daar begrip voor. En ik merkte dat dat me begon te storen. Dus ging ik langzaamaan eens om me heen kijken voor een nieuwe baan.
Binnen Reggefiber heb ik verschillende functies gehad. Ik begon als controller op het gebied van risicomanagement. Toen ik een jaar bij Reggefiber werkte werd Emma geboren. Daarna volgde de functie als business controller bouw waarbij ik regio controllers aanstuurde. Toen we als bedrijf verder gingen met het ontwikkelen van de informatievoorziening, ging ik het Fiber Information Team (FIT) aansturen. Ik had een team met financiële mensen en werkte daarnaast samen met IT-mensen. Ook had ik contact met managers van andere afdelingen, want onder andere voor hen verzorgden we de informatievoorziening. Dit was een superleuke en leerzame tijd.
Nieuwe baan of eigen baas?
Toen moest er een keuze gemaakt worden. Zou ik een nieuwe baan in een financiële functie gaan zoeken? Of zou ik in ons eigen bedrijf gaan werken? Daar hadden we het al vaker over gehad, maar dat was best spannend. Want dan zouden we voor beide inkomens , dus helemaal, financieel afhankelijk worden van ons bedrijf. En dat brengt ook risico’s met zich mee. En daarnaast weet je ook niet hoe het gaat als je continu gaat samenwerken. Gaat dat wel goed, of ga je je aan elkaar storen? Heb je elkaar dan nog wel wat anders te vertellen, dan alleen maar over ons bedrijf? Maar je krijgt er ook veel voor terug. Ook een stukje flexibiliteit. Bijvoorbeeld als een van de kinderen ziek is. Dan is het makkelijker om thuis te blijven.
Uiteindelijk hebben we er toch voor gekozen om deze stap te zetten. In de zomer van 2016 besloot ik mijn baan bij Reggefiber na vijf jaar op te zeggen en ging ik in ons eigen bedrijf werken. En achteraf zijn we er alleen maar blij mee. Juist omdat we van elkaar verschillen en in andere dingen goed zijn, vullen we elkaar aan.
Blog
Naast mijn werk bij Carnavalsland ben ik eind 2017 begonnen met deze blog. Eigenlijk als hobby omdat ik het leuk vond om blogs te schrijven en dingen uit ons leven te delen met anderen. Inmiddels is het wat meer dan een hobby en hebben we ook samenwerkingen met bedrijven. Super leuk om te doen. En aangezien het nog steeds iets is waar ik energie van krijg en plezier uit haal, blijf ik dit zeker doen.
